امتیاز موضوع:
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
انجمن
#1
انجمن
وقتی NA شروع به فعالیت نمود, این فكر ساده كه معتادان می توانند به جای بیرون رانده شدن مدت دارازجامعه, در آن بهبود پیدا كنند، یك ایدۀ افراطی به نظر می رسید. امروز برای اکثر ما ایدۀ بزرگ بهبودی, عشق و صمیمیتی است كه نسبت به اعضای دیگر تجربه می كنیم. ما در انجمن گرد هم می آییم و در حین با هم بودن در می یابیم كه عشق و اعتماد عمیق ما نسبت به یكدیگر, جر و بحث های كوچك و مشكلات ما را تحت الشعاع خود قرار می دهد. پایبندی مانسبت به یکدیگر مانند ریشه ایست که رشد مان را تغذیه میکند .
از زمان اولین تسلیم ما در NA, رابطۀ خاصی میان معتاد در عذاب و انجمن ایجاد می شود. ما از همان ابتدا می دانیم كه NA ریسمان نجات ماست اما ممکن است زمانی كه به وسیلۀ چیز دیگری به ساحل آورده می شویم و دریک مرکز سم زدایی پاک می شویم, این واقعیت را که انجمن ریسمان نجات مان است, به وضوع نبینیم .زمانی كه باید به كسی آموزش دهیم كه NA یك برنامه سم زدایی و یا بازپروری نیست ممکن است احساس درماندگی به ما دست دهد. ما در NA پاك می شویم و پاك می مانیم.
بخشی ازآنچه که اتحاد را برای بهبودی مان ,چنین حیاتی می كند این است که ما می توانیم شباهت های مان را به آسانی فراموش کنیم. حتی اگر مدتی است که در برنامه هستیم, هنوز هم شاید تفاوت هایمان را عاملی برای ایجاد تفرقه در بین مان ببینیم. در صورتیكه همین تفاوتها ما را آزاد می کنند که از درون رشد کنیم. شاید پیشنهاد کمک کردن به تازه واردی که خوب نمی شناسیم برایمان راحت باشد اما وقتی سالهاست در برنامه با یكدیگرآشنا هستیم و هنوزبه یکدیگر اهمیت چندانی نمی دهیم شاید به تلاش بیشتری نیاز است تا از تفاوت هایمان عبور نماییم. میتوانیم ببینیم كسیكه وجودش برایمان چندان خوشایند نیست پیام را طوری به شخص دیگری میرساند كه ما هرگز قادر به انجامشنیستیم. علاقمند بودن به دیگران علیرغم احساس شخصی مان نسبت به آنها میتواند برایمان پاداش های شگفت انگیزیبه همراه داشته باشد .وقتی با كسی كه اورا به سختی می شناسیم یا از او خوشمان نمیاید همدردی میكنیم خلق وخوی مشترك انسانی مان را احساس می كنیم و لایه جدیدی از روحانیت را در وجودمان تشخیص میدهیم.
پاسخ
 سپاس شده توسط حـمـیـد
#2
انجمن معتادان گمنام برای من دریچه ورود به زندگی دوباره بود من وقتی که وارد این برنامه شدم از همان ابتدای ورود متوجه تفاوت ها البته نه تفاوت با اعضا بلکه تفاوت این انجمن با تلاش های دیگری که برای قطع مصرف مواد مخدر انجام داده بودم شدم از همان ابتدای پاکی احساس انس و الفت و دلگرم بودن را در یافت کردم همین موضوع باعث شد که زیاد به تفاوت با اعضا دقت نکنم با همه صمیمی شدم و خودم را جزء کوچکی از این انجمن بزرگ احساس کردم خیلی زود وارد چرخه خدمات شدم و همیشه خودم را در این چرخه حفظ کردم این خدمت ها را در انجمن باعث گستره روابط من شد و همیشه خودم را جز این انجمن احساس کردم زیباترین لحظات حضورم را در انجمن زمانی احساس کردم که به یک جلسه رفتم که هرگز به آنجا نرفته بودم و هیچ آشنایی نداشتم اما در حین برگزاری جلسه هرگز احساس غربت نکردم و انگار سالها بود آن آدم ها را می شناختم خیلی زود صمیمی شدم و بدون هیچ مقدمه ای راجع به درد مشترک مان با هم صحبت می شدیم برای من معتادان گمنام و همه اعضای آن مثل یک خانواده هستند البته گاهی مخصوصاً وقتی بیماری فعال‌میشود احساسات ناخوشایندی را هم تجربه می کنم اما در کل از اینکه معتادان گمنام را پیدا کردم احساس خوبی دارم و تلاش می کنم که در این مسیر با سایر هم در دانم به بودیم را دنبال کنم
پاسخ
 سپاس شده توسط حـمـیـد
#3
ما معتادان گمنام را یك انجمن می نامیم زیرا همۀ ما در آن یكسان هستیم. ما به واسطه ضرورت گردهم آمده ایم اما
وقتی مرتبا به جلسات باز می گردیم پیوند مشتركی نیز مابین خود پیدا میکنیم. ما نه تنها در مورد عضویت در NA ,
بلكه درمورد معنای این عضویت و چگونگی به کارگرفتن تجارب متفاوت نیز حق انتخاب داریم. به همان نسبت كه
رابطه مان با دیگران گسترش میابد، از تنهایی مطلق به سوی پیوندی عمیق حركت می كنیم. بعضی میگویند NA
برایشان نشان از آن دارد كه "دیگر هرگز تنها نخواهند بود". همبستگی مارا تغییر میدهد. این واقعیت كه ما به
واسطۀ یك بیماری كشنده به هم وصل شده ایم، به این معناست كه این همبستگی برایمان ارزش بیشتری دارد.
شكرگزاری ما نسبت به عضوی كه پاك مانده ناملموس نیست. ممكن است از این كه سال ها دوستی را در كنار خود
در برنامه داشته ایم سپاسگزار باشیم. اما این حقیقت كه تعدادی از آنها را در طول راه از دست داده ایم نیز نوع دیگری
از قدرشناسی ماست. دوستی ما بزرگداشتی از زنده بودنمان نیز هست. وصل بودن به یكدیگر از طریق بیماری
مشتركمان وهدف اولیه مان پیوند مشتركی بوجود می آورد كه کاملأ بی نظیر است.
پاسخ
 سپاس شده توسط حـمـیـد
#4
یکی از اولین روابط ما در بهبودی معمولاً با گروه همیشگی‌مان ( با هر چیزی که آن را می‌‌نامیم) است، یعنی : جلسه‌ای که با آن رابطه برقرار می‌کنیم و بطور منظم در آن شرکت می‌کنیم. ما اعضاء آن را می‌بینیم که با یکدیگر نکات مشترک دارند، و ما خواهان آن چیزی هستیم که آنها دارند. ما با آنهایی که جدید هستند و هنوز درگیرند آشنا می‌شویم و برای‌مان مهم است که ایشان در جلسه بعدی حضور داشته باشند. ما به دیگر اعضا و همین‌طور به خودمان امیدوار می‌شویم . در می‌یابیم که بخاطر سالگرد پاکی دیگران واقعاً شاد و هیجان‌زده هستیم. ما به دیگران علاقه‌مند می‌شویم. تمرین ازخودگذشتگی ، مارا از خود محوری رها می‌سازد. اهمیت به دیگران و اینکه تشخیص دهیم دیگران نیز برای ما اهمیت قائل هستند ، خود یک نوع بیداری روحانی است.

( پاک زیستن ، انجمن ص ۱۵۳)  Heart

?htt
پاسخ
 سپاس شده توسط ناظر 8 ، حـمـیـد


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان