امتیاز موضوع:
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
سوال 21 : چرا قدم هفتم احساس آرامش را پرورش می دهد ؟
#1
سوال 21 :  چرا قدم هفتم احساس آرامش را پرورش می دهد ؟
پاسخ
 سپاس شده توسط ناظر 6 ، admin2
#2
قدم هفتم باعث می شود من از اسارت و اجبار از روی نواقص رها شوم و دیگر با عمل از روی نواقص خودم و دیگران را به درد سر نیاندازم و از سر راه خداوند کنار بروم و اجازه بدهم خداوند در زندگی من تاثیر بگذارد برای رسیدن به خواسته هایم حرکت کنم سهم من و خداوند مشخص می شود و من یاد می گیرم در کار او دخالت نکنم دیگران را مقصر نمی بینم و با دیگران احساس همسانی و همدلی و برابری می کنم صبر و استقامت در من زیاد می شود باعث می شود دیگر مثل تند بادی بی رحم بر زندگی خود و دیگران تازیانه نزنم دست از کنترل و تغییر دادن دنیای اطرافم بردارم ترس و جنگ و تردید ها در زندگیم کم می شود و اینها من را به سمت تواضع و فروتنی پذیرش راهنمایی می کند و در نهایت احساس ارامش را در درون من پرورش می دهد 
پاسخ
 سپاس شده توسط admin2
#3
قدم هفتم نیاز به فروتنی دارد و فروتنی درتسلیم نمود پیدا می کند.

وقتی که درک کنیم وبپذیریم که عوارض و علائم بیماری ماکمبود ها و نواقصمان است و درمقابل آن عاجزیم ،
نیاز به کمک پیداکرده و تسلیم می شویم و این دست برداشتن از اراده شخصی و جنگ کردن  و کناررفتن از سر  راه خداوند می باشد. 

وقتی اینگونه عمل کنیم به یک حالت فروتنی و آمادگی برای درخواست فروتنانه می رسیم.

درک  و  تشخیص سهم خودم و تاثیر
خداوند در  زندگی نشانه آرامش است که
به دست می آوریم و واکنشهای متفاوتی  نسبت  به  مشکلات   از خود نشان می دهیم.

وقتی انرژی  خود  را برای تغییرچیزهایی که خارج ازتوان خودم هستند صرف نمی کنم باعث آرامش من می شود . 

درقدم هفتم متوجه می شویم که
کسی هست که کمکمان می کند تاکمبود
هایم برطرف شوند و فقط کافی است
ما سهم وحرکتمان را انجام دهیم ورابطه سالم با خداوند داشته باشیم.
پاسخ
 سپاس شده توسط admin2
#4
به دلیل اینکه بیماری من درونی بود و من میخواستم با بیرونی ها پر کنم که ان هم با وصله درونم جور نبود و همین باعث میشد به جنگم مغرور باشم خودخواه باشم در انزوا به سر ببرم اما با کارکرد این قدم به این باور رسیدم خلا من درونی است و روح من از خداوند و من باید درونم را با خداوند پر کنم وقتی اقدام و عمل کردم ارامش به درون و بیرونم هویدا شد و تلاشم را کردم کمتر از نواقص مصرف کنم اما هرگاه هم اشتباه کردم سریعا تراز نوشتم اقرار کردم دعا کردم کمک گرفتم تا تکرار اشتباه نکنم و خود واقعی را از دستد ندادم
پاسخ
 سپاس شده توسط admin2
#5
به دلیل اینکه بیماری من درونی بود و من میخواستم با بیرونی ها پرش کنم که ان هم با وصله درونم جور نبود و همین باعث میشد به جنگم مغرور باشم خودخواه باشم در انزوا به سر ببرم اما با کارکرد این قدم به این باور رسیدم خلا من درونی است و روح من از خداوند و من باید درونم را با خداوند پر کنم وقتی اقدام و عمل کردم ارامش به درون و بیرونم هویدا شد و تلاشم را کردم کمتر از نواقص استفاده کنم اما هرگاه هم اشتباه کردم سریعا تراز نوشتم اقرار کردم دعا کردم کمک گرفتم تا تکرار اشتباه نکنم
پاسخ
 سپاس شده توسط admin2


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان